Kaya Natin!

Sa gitna ng kahirapan, kaguluhan at mga katiwalian na siyang halos araw-araw laman ng mga pahayagan, maraming nababahala at nagtatanong kung may pag-asa pa ba ang ating bansa.  Karamihan sa atin unti-unti ng nawawalan na ng tiwala sa kakayahan ng pamahalaan na isulong ang kapakanan ng mamamayang Pilipino.  Ang mga surveys na nalathala, mag SWS, Pulse Asia at Ibon pawang pare-pareho ang sinasabi, ang kawalan ng tiwala ng mamamayan sa pamahalaan.

Palagay ko ang puno’t dulo ng mga hinaing ng karaniwang mamayan ang pananaw na nawala na ang tunay at makahulugang pagpahalaga sa kanila. May mga programang pawang pamatid lamang sa kahirapan (P500 sa Senior Citizen, P500 na subsidy sa kuryente atbp) subali’t hindi tumutugon sa pangmatagalang pangangailangan ng mga mamamayan.

Mahalaga ang tao! Ibig sabihin hindi paunti-unti. Hindi pabigay-bigay. Hindi pangkasalukuyan. Kundi pangmatagalan. Maayos na pamamahala, tiwala ng namumuhunan, trabahong marangal, pagkalinga sa mahihirap, lipunang parehas — mga mithiing mukhang hindi na makakamit sa ngayon.

Sa gitna ng lahat ng ito, may mga lokal na nagsusumikap na tugunan ang mga hinaing ng ating mga kababayan. Sa Isabela, sa Pampanga, sa Ifugao, sa San Isidro, Nueva Ecija, sa Upi, Maguindanao, sa Marikina, sa San Fernando City, Pampanga at marami pang iba, mga tinatawag na islands of good governance, hindi gamot o pagkain of pabahay ang kanilang tangingmga tugon kung hindi ang maayos at matapat na pamamahala. Ang paniwala na dahil mahalaga ang mamamayan, kailangan na kalahok siya sa pamamahala. Nagtayo ng mga Peoples’ Council na bahagi ng paghanap ng mga lunas sasuliranin ng lugar. Ang mga tao tinanggap na higit sa benepisyo at biyaya na galing sa pamahalaan ay pag-ako ng tungkulin na ang pamamahala ay responsibilidad ng lahat. Maraming pagsubok pa ang haharapin ng mga lugar na ito. Walang pagbabago na walang oposisyon. Walang kabutihan, na walang naapakang kasamaan. Mapalad ang mga local na ito at nagbigyan ng puwang ang pagbabago. Kailangan silang magtagumpay kung nais natin ng pagbabago.

Kung kaya nila, kaya rin kaya natin? Kaya rin kaya ang pagbabago sa kabuuan ng ating bansa.  Ang sagot sa hamong ito ay nasa kamay ng ating mga mamamayan.  Totoo na nawalan na siya ng tiwala.  Nabigo na siya sa ilang pagkakataon. Subali’t ang pangarap natin sa ating mga anak ang nakataya.  Kung mayroon mang pang-alinlangan, ako na ang magsasabi na dapat kayanin natin!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: