Kabataan sa 2010

Kahapon naimbita kami ni Gg. Harvey Keh para kumatawan ng Kaya Natin! sa isang talakayan sa De la Salle University. Ako ay isang alumnus ng Unibersidad na ito at ako ay nagagalak na mukhang nagbubunga na ng mabuti ang pakikilahok ng pamunuan niya, sina Bro. Armin Luistro, Bro. Rollie Dizon at mga kasama nila, sa mga ugnayan at pangyayari na may relasyon sa pagbabago ng ating lipunan.  Mukhang namumulat na rin ang mga mag-aaral.  Kahit biernes at walang pasok, puno ang William Hall. Makahulugan ang mga tanong at mga pananaw ng mga estudyante.

Ang pangunahing paksa ay kung ano ang magagawa ng mga kabataan sa darating na halalan sa 2010.  Tulad ng aming paulit ulit na sinasabi, una sa lahat dapat magrehistro ang mga kabataan para mapabilang sila sa mga pipili.  Pangalawa, kilatising maigi ang mga nais humingi ng kanilang boto para maging kasangkapan ang kapangyarihang ito sa matuwid na pagpili. Pangatlo, hikayatin ang ibang kabataan na sumapi at makiisa sa kanilang pinapaniwalaang makapaglilingkod ng tapat at maayos.  Tapat, ibig sabihin may integridad, may matuwid na paninindigan at may pagmalasakit sa mahihirap. Maayos na pamamalakad na sa ngayon ang sukatan ang karanasan at kakayahan na naipamalas na ng mga gustong mamuno sa atin.

Hanggang ngayon, malaking palaisipan pa rin kung talagang may “youth vote” sa Pilipinas? Maliban marahil noong panahon na tumakbo si Senadora Miriam Santiago, hindi niya pa naipadama ang kanyang lakas. Maraming dahilan. Ang kawalan niya ng gana dahil sa nakikita niyang kalakaran ng pulitika sa bansa. Ang pagnanais niya na mangibang bayan na lang.  Ang mga bagay-bagay na mapagkakaabalahan na may relasyon sa mga pangarap niya. Nakakabahala subali’t hindi kataka-taka. Malungkot subalit dapat harapin ang hamong ito.

Ang katunayan kung anong tayo ngayon ay dala ng kung ano ang mga kabataan noong nakaraang panahon. Ang pangarap ni Rizal ay nagmistulang pangarap. Dahil hindi siya nakilahok, dahil hindi siya nakibahagi, dahil nawalan siya ng paniwala na siya may kapangyarihan din, ganitong klaseng lipunan na ang ginagalawan natin sa pangkasalukuyang panahon.  Ibig sabihin ganito din ang hinaharap ng mga sunod na henerasyon kung ang mga kabataan ngayon ay di makikibahagi sa pagsulong ng pagbabago.  May karapatan sila na sisihin ang mga kabataan noon (kasama ako at ang mga ka-edad ako).  Huwag sanang nilang hayaan na darating ang panahon na sila rin ang sisihin dahil tulad ng mga nauna sa kanila, hindi sila lumahok at nanindigan para sa mas maayos at masaganang bukas para sa atin mga kababayan. Ito ang hamon sa ating mga kabaataan sa 2010. Tugonan kaya nila?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: